Home Sadelik Leyla’yla ilk yemek pişirme deneyimimiz ve küçük çocuğunuzla yapabileceğiniz milföylü kahvaltı pizzası tarifi

Leyla’yla ilk yemek pişirme deneyimimiz ve küçük çocuğunuzla yapabileceğiniz milföylü kahvaltı pizzası tarifi

written by Deniz Gözler Özenç 4 March 2016
Leyla’yla ilk yemek pişirme deneyimimiz ve küçük çocuğunuzla yapabileceğiniz milföylü kahvaltı pizzası tarifi
Ne zamandır Leyla şöyle bir büyüse de birlikte yemek yapabilsek diye hevesle bekliyordum. Artık hamurla oynamayı, birşeyleri karıştırabilmeyi de az buçuk becerebildiğine göre ilk yemek yapma denememize girişmeye karar verdim.

İlk tarifimiz: “peynirli kahvaltı pizzası” olacaktı!

Malzemeleri önceden hazırladım.

Malzemeler:

  • 4 yaprak milföy
  • 1 yumurta
  • 1 yemek kaşığı su
  • Arzuya göre kaşar peyniri rendesi
  • Beyaz peynir, cheddar, parmesan veya tercihinize göre ikinci bir peynir çeşidi daha.
  • (Arzuya göre) kurutulmuş domates, yeşil soğan veya biber.
o-bebekisiseyler-leyla-cocukla-yemek-pisirmek-tarif-kahvalti-pizzasi-milfoy1

Malzemeler hazır 🙂

Araçlar:

  • Peynirleri koymak için küçük kaseler
  • Yumurtayı sürmek için bir fırça
  • Yağlı kağıt
  • Fırın tepsisi
  • Hamur kesme kalıbı

Eğer çocuğunuz Leyla gibi küçükse, mümkünse yemek yapmak için aç olmadığı bir zamanı tercih edin. Çünkü malzemeleri yemeye meyilli olabiliyorlar. Bunun dışında malzemelerinizi ve araç gereçlerinizi önceden hazırlayıp masaya dizin. Eğer ki ortalığın pisleneceğinden endişe ediyorsanız (ki pislenecek), herşeyin altına bir örtü veya gazete koymak yararlı olacaktır.

Tarif:

1. Çözülmüş olan milföylerden kurabiye kalıplarıyla şekiller çıkardık.

Leyla işin bu kısmında usta değil, dolayısıyla ona ben yardım ettim. Bir süre sonra da sıkıldı ve zamandan kazanmak için karelere böldüğümüz milföylerle çalışmayı tercih ettik.

Biz bu yemeği kahvaltıdan önce yaptığımız için Leyla peynirleri hapur küpür götürdü.

Biz bu yemeği kahvaltıdan önce yaptığımız için Leyla peynirleri hapur küpür götürdü.

2. Milföy parçalarının üstüne fırçayla 1 yemek kaşığı su eklediğimiz yumurtayı sürdük.

Leyla’nın yapmayı en çok sevdiği kısım bu oldu. Yumurta sürmek ona boyama yapmak gibi geldi galiba.

En kolay yaptığı şey milföyün üzerine yumurta sürmekti :)

En kolay yaptığı şey milföyün üzerine yumurta sürmekti 🙂

3. Üzerine iki çeşit peyniri serptik.

Rende peyniri koymak, kare kare kesilmiş peyniri koymaktan daha kolay geldi Leyla’ya. Pizzaların bir kısmının üzerine de kuru domates ilave ettik. Ama siz arzu ederseniz bu noktada domates, biber, yeşil soğan gibi farklı malzemeler de kullanabilirsiniz.

Peynir hem serpti, hem yedi :)

Peynir hem serpti, hem yedi 🙂

4. Yağlı kağıdın üzerinde fırına verdik.

Hazırladığımız her pizzayı yağlı kağıdın üzerine koyduk. Herşey hazır olduğunda 1tepsi dolusu milföylü peynirli pizzamız olmuştu. Önceden ısıtılmış fırında 180 derecede 10-15dk pişirdik, sonra da yiyebi soğumasını bekledik.

Pizzalarımız fırına girmeye hazır!

Pizzalarımız fırına girmeye hazır!

Yapabileceği herşeyi kendi yapmasına izin verdim.

Çocuğunuz için yapabileceğiniz en güzel şeylerden biri, yemek yapmasına müsaade etmek bence. Normalde büyüklerin yapabildiği bir şeyi kendi başına yapabilmesi ona korkunç bir özgüven vereceği gibi, ona aynı zamanda da yaratıcılığını kullanabileceği bir alan bırakmış olursunuz. Yemek yapmak başlı başına bir fen deneyi gibidir, düşünsenize: birşeyleri alıp, başka birşeylerle karıştırıp fırına veriyorsunuz ve puf! Büyülü bir biçimde fırından “yemek” olup çıkıyor! Üstelik yemek yaparken sabretmeyi, sebep-sonuç ve süreç ilişkisi gibi önemli kavramları da deneyimleme fırsatı buluyor.

Bence ne kadar erken yemek yapmanın ne olduğunu öğrenirse, o kadar çabuk yemeğe de saygı duyabilmeyi öğrenecektir. Her yemeği sevmesini beklemiyorum tabii ki ama yemeğiyle oynamasını, ziyan etmesini, sağa sola atmasını engelleyebilmek adına yemeğe saygı duyabilmesinin önemli olduğunu düşünüyorum. (Bu tezimi test etmek üzere 2-3 yıl sonra tekrar bu mevzuyu açalım bence :P)

Dolayısıyla, bıçakla milföyleri kesmek dışında, kendi istediği müddetçe herşeyi Leyla’ya yaptırdım. 2 yaşında olduğu için bir süre sonra herşeyi tekrar tekrar yapmaktan sıkıldı tabii ama önemli bir kısmını yine de kendi yapmış oldu.

Yani onun adına yemeği ben yap-ma-dım.

Leyla gururla eserine bakarken :)

Leyla gururla sunar efem 🙂

Sonuç: Şahane bir kahvaltı.

Yemek yapmanın başka güzel bir tarafı daha var: Yemek yaparken nispeten doyduğunuz için (veya Leyla’ysanız halihazırda malzemeden yediğiniz için) yemek piştiğinde oburluk yapamıyorsunuz. Dolayısıyla hamur işi bile yapıyor olsanız, pişirdiğiniz yemek sofraya konduğunda gözünüz dönmüyor ve çok fazla yememiş oluyorsunuz. Leyla da pişirdiği pizzalardan sadece 2 tane yiyebildi. Bu da benim canıma minnetti 🙂

Afiyet olsun!

Afiyet olsun!

1 tabak dolusu milföylü kahvaltı pizzasını ailecek yedik. Biraz daha büyüsün, Leyla’yla başka yemekler de pişirmek istiyorum. Yemek yapmayı “yetişkin işi”, “ev işi” veya “kadın işi” olarak görmüyorum. Bence yemek hazırlamak ve pişirmek, herkesin her gün tükettiği besinlerin üretim sürecine dair çok çok iyi bir deneyim. Ölçsün, karıştırsın, tadına baksın, dokunsun, koklasın ve en önemlisi: zamanla sağlıklı yeme alışkanlıkları kazansın.

Birlikte yaptığımız yeni tarifleri ve etkinlikleri sizlerle paylaşmaya devam edeceğim.

Sevgiler,

D.

Bunlar da ilginizi çekebilir:

%d bloggers like this: